Wednesday, April 4, 2012

Will You Wait For Me? (Part 08)

Tulad ng inaasahan, marami ang na-curious kung sino nga ba yung bagong karakter natin sa nakaraang bahagi. Part 8 na tayo't sa bahaging ito natin makikilala kung ano ang pangalan niya. Muli, maraming salamat sa pagtangkilik at sa mga komento ninyo. Nakakataba ng puso ang mga ipinapahayag ninyo.
/kis

Binabalaan ko po kayo, kung may sakit kayong magugulatin, uminom muna kayo ng gamot dahil tiyak kong hindi inaasahan ng karamihan ang mangyayari sa bahaging ito. Siya, siya, tama na ang dada ng may-akda, basa na.
Enjoy! /no1

Tuesday, April 3, 2012

Will You Wait For Me? (Part 07)

Nakakatuwa reaction nyo sa huling part... Magkakaibang komento at kuru-kuro. /heh
Anyway, Part 7 na tayo... May bagong karakter tayong papasok. Isa ba siyang kaibigan o isa na namang magpapakomplikado ng kwento?
/gg

Special Thanks to Makki sa paggawa ng Cover Photo. /no1

Monday, April 2, 2012

Will You Wait For Me? (Part 06)

Part 6 na, back to reality na tayo. Paalala, may mga scenes po dito, tulad sa nakaraang dalawang bahagi, ay may mga tema na 'di naaangkop sa mga bata. Patnubay ng mga gurang ay kinakailangan :P

Sunday, April 1, 2012

Will You Wait For Me? (Part 05)

Part 5 na... Muli salamat sa mga nagbigay ng komento sa nakaraang bahagi ng kwento. Sana ma-enjoy nyo tin ang bahaging ito. :)

KABABATA 7



Isang malakas na tadyak ang nagpabukas ng pinto ng apartment na ikinagulat din ni Alvin. Si Wesley at bakas sa mukha ang sobrang galit na pilit na hinahatak ni Janine pero wala itong magawa. ''Hayup ka Wesley! Wag mong ipamukha na mas mahal mo ang baklang yan kaysa sa akin!'', tili ni Janine habang hinahatak si Wesley. Hindi nagdalawang isip si Wesley na itulak ito at malampaso sa sahig. Dumiretso si Wesley sa amin ni Alvin at walang sabi sabing inupakan ito. ''Tangin* mo Alvin! Ulol ka! Pagkakamali mong kinatalo mo pa si Tony!'', sigaw ni Wesley na walang tigil sa pagsapak, tadyak at bubog kay Alvin na walang magawa ng mga oras na yon. Ako ma'y takot na takot kay Wesley ng mga oras na iyon. Ngayon ko lang sya nakitang galit na galit at tila halimaw. Nabugbog nya ng todo si Alvin na nabasag na ang mukha nito sa bawat suntok na binibitiwan ni Wesley. Nalingon si Wesley sa akin na nung mga oras na yon ay nakasiksik ako sa isang gilid ng kama, takot na takot at umiiyak. Doon ay parang natauhan si Wesley at nilapitan ako. Awa ang nakita ko sa mga mata nya habang hawak ang mukha ko at hinahaplos ang sugat sa labi ko. Tuluyan na nya akong niyakap. Wala syang pakialam kung maraming usiserong kapitbahay na nasa labas ng pinto at umuusyoso. Inalalayan ako ni Wesley sa pagtayo at paglakad paalis sa apartment na yon. Hindi pa kami nakakalabas ng pinto ay sumigaw si Janine. ''Hayup ka Tony! Ikaw ang nakagulo sa amin!'', sigaw ni Janine sabay dampot sa kutsilyong dala ni Alvin at tumakbo patungo sa akin. Naging maagap si Wesley na maitulak ako palayo at sa kasamaang palad ay sya ang nasaksak sa tagiliran ni Janine. ''Wesley!!!'', sigaw ko sabay lapit sa kanya. Napatingin sa akin si Wesley bago tuluyang bumagsak payakap sa akin. Kinuyog naman ng mga usisero si Janine ng magtangka itong tumakas. Nagkagulo ang lahat ng mga oras na iyon.''T-Tony.. S-s-sor-ry... H-hind-i k-ko gus-tong s-sak-tan k-ka..'', paghingi ng tawad sa akin ni Wesley habang hinahaplos ang pisngi ko at nakasalalay sya sa mga bisig ko. ''Tama na, wag ka na magsalita.. Ipunin mo ang lakas mo..'', sagot ko sa kanya. Natataranta akong kinuha ang cel sa bulsa ng pantalon ko habang yakap ko pa rin siya. Gusto kong tumawag kay Eric ng mga oras na yon pero hindi ko alam ang eksaktong address. Malaki na din ang pasasalamat ko sa mga usisero doon dahil tumawag na pala sila ng pulis at ambulansya. Ilang minuto lang ay dumating na ang mga ito. Kaya sinakay na si Wesley sa ambulansya na nawalan ng malay ng mga oras na iyon. Hinuli naman ng pulis sina Alvin at Janine na ikinulong para sampahan ng kaso. Hindi naman ako umalis sa tabi ni Wesley hanggang madala sya sa ospital. Diniretso agad siya sa ER. Tumawag na din ako kina Eric at sa magulang ni Wesley upang ipaalam ang nangyari. Walang isang oras ay dumating na doon si Eric at Dino. Malayo pa lang ay nakita ko na ang dalawa at patakbo akong lumapit at yumakap kay Dino habang umiiyak. Kwinento ko lahat ng nangyari. Nahinto lang ang pag-uusap namin ng lumabas ang doktor galing sa loob ng ER.



''Sino ang kamag-anak ng pasyente?'', tanong ng doktor. ''Wala pa po ang parents ni Wesley. Kaibigan po namin ang pasyente. Ano po ba ang lagay nya?'', tanong ni Eric. ''To tell you the truth, unstable pa ang kondisyon ng pasyente. Malalim ang tinamo nyang sugat at muntik ng tumama sa baga nya. Within 24 hours, oobserbahan natin ang lagay nya. Unconcious pa sya until now.'', paliwanag ng doktor. Lalo akong naiyak sa narinig kong iyon. Yumakap sa akin si Dino at hinagod ang likod ko. ''Thank you po doc.'', si Eric. Gabi na ay nag-intay pa din kami sa labas ng ER. ''Bunsoy, pahinga ka muna. Umuwi ka muna sa Dorm. Magpalit ka na ng damit.'', sabi ni Dino. ''Ok lang ako. Ayokong umalis dito.'', sagot ko. ''Sige bunsoy, ako na ang kukuha ng gamit mo. Magdadala na din ako ng pagkain mo.'', prisinta ni Eric. ''Salamat.'', sagot ko. Umalis na si Eric at para kumuha ng gamit samantalang naiwan kami doon ni Dino. Isinandal ni Dino ang ulo ko sa balikat nya. ''Pahinga ka muna bunsoy.. Gigisingin kita pagdating ni Eric.'', sabi ni Dino. Pagod na pagod din ako at masakit pa din ang katawan ng mga oras na yon. Hindi ko na nalabanan ang antok at naidlip na nga ako ng tuluyan sa balikat ni Dino.



''Bunsoy, dito na si Eric. Palit ka muna ng damit.'', gising ni Dino sa akin. Hindi ko namalayang nahimbing pala ako at 1:00 na ng madaling araw. ''Si Wesley?'', agad kong tanong. ''Wala pang pagbabago sa vital signs nya. Magbihis ka muna at kumain. Kanina pa ako dumating pero pinabayaan muna kitang magpahinga.'', sagot ni Eric. Kinuha ko ang damit na dala ni Eric at nagbihis muna. Doon ko lang nakita ang pasa sa mukha at ang sugat sa labi ko. Galit ang naramdaman ko ng mga oras na yon. Desidido akong kasuhan sila Janine at Alvin sa sinapit namin ni Wesley. Kaya matapos kong magbihis ay nagpasama ako kay Eric sa presinto para pormal na sampahan ng kaso ang 2 nakakulong. Si Dino muna ulit ang naiwan sa ospital.



Iniharap sa amin sina Janine at Alvin. Hindi napigilan ni Eric na tadyakan sa mukha si Alvin sa ginawa sa akin. Inawat lang agad ng pulis si Eric. Dumugo ang nguso ni Alvin sa lakas ng sipa ni Eric. Kaharap ko si Janine. Masama pa ang tingin sa amin kaya ng ipapasok na sila sa kulungan ay pasimple ako. Hinablot ko bigla si Janine sa braso sabay sapak ng malakas sa mukha. Makaganti man lang sa ganong paraan. Inawat na din ako ng pulis. ''Sisiguraduhin kong dyan ka na mamamatay sa kulumgan, put* ka!'', galit kong sigaw. Matapos maiayos ang reklamo ay bumalik na kami ulit sa ospital.



Alas-3 na ng madaling araw ng makabalik kami. May ngiti kaming sinalubong ni Dino at sinabing ililipat na sa room si Wesley dahil stable na sya at ligtas na sa panganib. Ngunit wala pa daw itong malay. Medyo nakahinga naman ako ng maluwag sa balitang iyon ni Dino. Ilang minuto lang ay inilabas na ng ER si Wesley para ma-transfer na sa room. Hindi ako umalis sa tabi ni Wesley. Binantayan ko siya habang natutulog. Pinagmasdan ko si Wesley. Lalo pala syang naging gwapo ngayon. Kung hindi mo sya kilala ay mapagkakamalan mo syang modelo o isang artista. Malaki nga ngayon ang pangangatawan nya. Napaka-amo ng mukha nya habang natutulog. Hinaplos ko ang mukha nya at hinalikan ko sya sa noo. Nagulat ako ng magsalita sya habang nakapikit pa. ''Ang lagay ba halik lang sa noo ang makukuha ko matapos kong ibuwis ang buhay ko para sa iyo?'', tanong ni Wesley sabay dilat ng mata at ngumiti sa akin. Hindi ko napigilang mapaluha dahil sa nakita kong ok na sya. ''Ano pa tinatayo mo dyan? Halika dito, yakapin mo naman ako habang tulog pa ang dalawang mokong na yan!'', si Wesley. Lumapit ako sa kanya at niyakap ko sya ng dahan dahan para hindi masagi ang sugat nya. Pagkatapos ay pinahiran nya ang luha ko. ''Marami ng atraso ang boyfriend mo sa iyo... Haaay... Sorry...'', paghingi nya ng tawad sa akin. ''Hindi na importante yon. Ang mahalaga ay ligtas ka...'', sagot ko. Pagkasagot ko ay hinawakan nya ang ulo ko at hinalikan ako sa labi. Napakatagal kong hinintay na muli akong mahalikan ni Wesley. Tila panaginip lang ang lahat pero totoo ito. Napakasarap ng halik nyang iyon. Lahat ng atraso nya ay nawala dahil sa isang halik nyang iyon. Matagal na naglapat ang aming mga labi. Tila ayoko ng matapos ang sandaling iyon. ''Nako, nakuha pang maghalikan ng dalawa!'', si Dino na kanina pa pala nagising ito at pinapanood kami, kaya lang kami natigil ni Wesley. ''Mamboboso ka talaga Dino! Ha ha ha!'', biro ni Wesley. Nagkakwentuhan na kami sa mga magagandang nangyari pagpunta namin ni Dino dito sa Manila. Hanggang sa dalawin na kami ng antok. ''Dito ka matulog sa tabi ko..'', lambing ni Wesley. ''Wag na, baka masagi pa yang sugat mo.'', pagtanggi ko sa gusto nya. ''E di dito ka sa kanan ko para hindi mo masagi.'', katwiran nito. ''Sige na nga..'', pagpayag ko sa kanya. Tila bata naman si Wesley na abot ngiti ng tumabi ako at niyakap ako agad. Mahimbing kaming nakatulog.



Kinabukasan ay masaya kaming nagising. Isang halik ang ibinigay ni Wesley sa akin. ''Ano ka ba? Hindi pa ako nagtu-toothbrush, hinahalikan mo na ako.'', sabi ko sa kanya. ''Wala akong pakelam!'', sagot nya ng may pilyong ngiti. ''Loko ka talaga. Bili muna ako sandali ng breakfast natin.'', sabi ko sa kanya. ''Bilisan mo ha? Gusto ko dito ka lang...'', lambing ni Wesley. ''Opo!'', sagot ko naman. Palabas na ako ng kwarto ng tawagin ako ulit nito. ''Psst! May nakalimutan ka!'', sabay nguso na nagpapahiwatig ng paghiling ng halik. Wala akong nagawa kundi bumalik at ibigay ang hinihiling. Tila bata naman ito na pagkatapos kong bigyan ng halik ay ngiting ngiti ang loko. Medyo natagalan ako ng konti sa fastfood dahil sa dami ng tao. Pagbalik ko ng ospital ay nandoon sa labas ng kwarto sina Eric at Dino.



''Ano ginagawa nyo dyan?'', tanong ko sa kanila. ''Nandyan na Mama ni Wesley. Nag-usap muna sila ng sarilinan. Kapag daw dumating ka ay papasukin ka din namin.'', sagot ni Dino. Kinakabahan ma'y pumasok ako sa kwarto. Natatakot akong sisihin ng Mama ni Wesley dahil sa nangyari dito. Nawala lang ang kabang iyon ng pagpasok ko ay nakita kong nakangiti si Tita sa akin. Lumapit na ako sa kama ni Wesley kung saan nakaupo sa gilid si Tita. ''Alam ko na ang lahat ng nangyari. Pati ang damdamin nyo para sa isa't isa. Wala akong tutol doon. Kung saan masaya ang anak ko, masaya na din ako.'', paliwanag ni Tita. ''Maraming salamat po sa inyo.'', tugon ko naman. ''Pero paano ang mga magulang mo? Alam na ba nila ito?'', tanong ni Tita. ''Sa totoo lang po ay wala silang alam. Gagawa na lang po ako ng paraan para magkausap kami.'', sagot ko kay Tita. Yon nga pala ang magiging problema. Conservative ang family namin at tyak na hindi papayag sina Tatay at Nanay pati mga kuya ko. Saka ko na lang siguro iisipin ang bagay na iyon. Pansamantala ay ang paggaling muna ni Wesley ang kailangang bigyan ng pansin. Masayang masaya kami ni Wesley sa pagsang-ayon ng Mama nya.



Lumipas ang mga araw at nakabawi na ng lakas si Wesley. Naghilom na din ang sugat nya at malaon ay nakalabas na ng ospital. Pagkatapos ay pinagpatuloy namin ang aming pag-aaral at naging maayos naman ang buong school year. Dumating ang bakasyon at sabay sabay kaming apat na umuwi ng probinsya. Nanatiling lihim ang aming relasyon ni Wesley sa aking pamilya dahil tiyak na hindi sasang-ayon ang mga ito sa amin. Pinagsasaluhan namin ni Wesley ang init ng aming katawan sa bahay nila Wesley dahil bantad na sa aming relasyon ang Mama ni Wesley. Pero tulad nga ng kasabihang walang lihim ang hindi nabubunyag, nangyari ang kinatatakutan ko. Nalaman ng aking Tatay ang relasyon namin kung kaya sa kauna-unahang pagkakataon ay napagbuhatan ako niya ng kamay. Pinaghiwalay kami ni Wesley at sinabing hindi na ako babalik sa Manila at hindi na din pwedeng magkita ng aking mga kaibigan. 2 linggo akong kinulong sa bahay ni Tatay. Naaawa man ang Nanay at mga kapatid ko ay wala silang magawa. Hindi ko na matiis na pinaglayon kami ni Wesley at ngayon ay tila preso ako sa sariling bahay. Pati ang cellphone ko ay kinuha. Dumating ako sa puntong pagod na ako sa lahat ng ito lalo na ang hindi magandang pakikitungo ng aking ama sa akin. Isa lang ang naisip kong solusyon para takasan ang lahat ng ito. Nakita ko ang sleeping pills sa medicine cabinet. Kinuha ko ito. Binuhos ang marami sa aking palad. Walang dalawang isip ay isinubo ko lahat ito hanggang sa mawalan na ako ng malay.



Pagmulat ng mata ko ay nasa isang kwarto ako at nakahiga. Hindi ito ang kwarto ko. Kakaiba at hindi ko alam kung kanino iyon. Nalingon ako sa aking kaliwang braso at may nakakabit na dextrose. Nasa ospital pala ako. Sa kanan ko ay nandoon ang aking ama at nakangiti habang lumuluha. ''Anak, patawarin mo si Tatay kung naging malupit ako sa iyo. Wag mo na uulitin ulit ito ha?'', paghingi ng tawad ng aking ama. Lumapit na din sila Nanay at mga kuya ko sa kama ko. ''3 days kang walang malay at kahit saglit ay hindi ka nya iniwan at di umalis sa tabi mo.'', sabay turo kay Wesley na nasa sofa sa gilid at natutulog. Napaluha ako ng makita ko si Wesley. ''Anak, pumapayag na ako sa relasyon nyo. Kung saan ka magiging masaya, susuportahan ka namin. Napatunayan din naman ng kababata mo kung gaano ka nya kamahal.'', ang aking ama. Tuluyan na akong naiyak dahil sa narinig kong iyon. Ginising ni Kuya ko si Wesley. Bumangon ito agad at lumapit sa akin, may luha din sa kanyang mga mata. Humalik sa noo ko ang aking ama, tinapik naman sa balikat si Wesley at lumabas ang aking pamilya para magka-usap kami ng sarilinan ni Wesley. Paglabas na paglabas ng aking pamilya ay bigla ako niyakap ni Wesley ng napakahigpit. ''Bakit mo ginawa yon?! Hindi mo ba alam na halos mamatay na ako sa pag-aalala sa iyo?!'', si Wesley habang umiiyak. ''Sorry... Nawalan kasi ako ng pag-asa na makita ka pa ulit. Mas gugustuhin kong mawala na lang kung malalayo din lang ako sa iyo...'', sagot ko. Hinawakan ako ni Wesley sa aking mukha. Tinitigan ng mata sa mata. ''Wag na wag mo ng uulitin to ha? Mamatay ako...'', sumamo niya sa akin. Tumango ako bilang sagot sa kanya. At isang napakatamis na halik sa aking labi ang binigay nya sa akin. Halik na tila kay tagal kong hinintay na mangyari muli. Ilang araw lang ay nakalabas na ako ng ospital. Pinagpatuloy namin ang normal na buhay. Bumalik kami sa Manila para mag-aral.



Lumipas ang mga taon. Nakatapos na sila Wesley, Dino at Eric. Nagkaroon na sila ng matatag na trabaho at after 2 years ay ako naman ang nagtapos. Nakakuha din ako ng magandang trabaho. Nanatili ang closeness naming apat. Sa kabila ng mga pangungutya at mga panlalait ng marami, nanatiling matatag ang relasyon namin ni Wesley. Wala kaming pakialam sa sinasabi ng iba sa amin. Ang mahalaga ay masaya kami at suportado ng pamilya. Nagsama kami ni Wesley sa isang bahay na nabili namin sa Manila. Madalas kaming bisitahin doon nila Eric at Dino. Nagkakakwentuhan sa mga nakaraan at nagkakatawanan na lang. Sa Manila na din nanirahan sina Eric at Dino. Di kalaunan ay nag-ampon kami ni Wesley ng isang baby boy. Inayos namin ang legal adaption sa bata at inapelyido ito kay Wesley.



Ngayon, eto pa rin kami ni Wesley, magkasama. Hindi din naman maiiwasan na minsan ay may di pagkaka-unawaan pero nasosolusyunan agad ito at hindi natatapos ang araw ay nagkakasundo na ulit kami. Ganoon naman talaga sa isang relasyon. Bigayan lang, tiwala, pagmamahalan at respeto sa isa't isa. Grade 6 na ang anak-anakan namin at alam nya ang tungkol sa amin ng Daddy nya. Hindi maiiwasang tinutukso sya na 2 ang ama pero walang ina ngunit lumaki si Will na mabait at maunawaing bata. Hindi nya pinakikinggan ang mga panunuya at sa halip ay pinapakita pa nya sa Daddy at Papa nya na mahal na mahal nya kami. Ano pa nga ba ang hihilingin ko. Ngayon ay nangingiti na lang ako tuwing naaalala ang nagdaang panahon. Sino ba ang mag-aakala na ang aking Kababata ang aking MAKAKASAMA AT MAMAHALING NG HABAMBUHAY. Hindi na namin kailangang ikasal dahil sapat na ang pangako at pagmamahal sa isa't isa na subok na ng panahon. Nagustuhan nyo sana ang aking kwento at nakapagbigay ng aral sa lahat na ANG PAG-IBIG AY WALANG PINIPILING KASARIAN O ESTADO NG BUHAY. KUSA ITONG NARARAMDAMAN AT NASA SA IYO NA KUNG HANDA MONG IPAGLABAN GAYA SA AMIN NI WESLEY....





---E N D---

Saturday, March 31, 2012

Make Believe Chapter 08



by: Zildjian
email: zildjianace@gmail.com


Author's Note:

Alam kong ilang araw din akong na late na magpost. Pasensiya na talaga mga paps masyadong marami lang ginagawa hindi kinakaya nang maligalig kong utak ang pagsabayin ang pagiging intertainer sa bisita ko at pagiging katulong ko ang pagsusulat. It takes a lot of focus kasi hehehe.


Sana ay magustohan niyo ang kabalbalan ko sa Chapter na ito kahit na nahuli ako sa posting nito. Wag rin sana kayong makakalimot na magbigay ng komento para naman alam ko kung nagustohan niyo ba ang gawa ko o hindi. –Zildjian


DISCLAIMER: This story is a work of fiction. Any resemblance to any person, place, or written works are purely coincidental. The author retains all rights to the work, and requests that in any use of this material that my rights are respected. Please do not copy or use this story in any manner without my permission.

KABABATA 6




''Bunsoy! Musta na?! Buti at dumating na kayo ni Dino. Nakahanda na yung kwarto nyo sa tabi ng kwarto namin ni Wesley.'', salubong ni Eric sa amin ni Dino. ''Mabuti naman kami. Nasan na nga pala si Wesley? Parang wala sya dito.'', paghanap ko kay Wesley. ''Bunsoy, ang totoo, bihira na kung umuwi si Wesley dito simula ng nagkaroon ng girlfriend at bagong barkada. Simula ng bumalik ako noong pasukan ay bihira na kaming magkita at sandali lang dito para lang kumuha ng gamit.'', salaysay ni Eric. Nalungkot ako sa narinig kong iyon. Nawala ang siglang nararamdaman ko kanina lang. Hindi ko inaasahan na ganon ang aabutan kong balita. Nalulungkot man ay hindi ako nagpahalata sa dalawa. Matapos na maiayos ang mga gamit ay inaya kami ni Wesley na mamasyal para daw malibang kami. Pumunta kami sa isang bar na madalas puntahan ni Eric. Gabi na kasi ng matapos kami ni Dino sa pag-aayos ng gamit namin. Maganda ang bar na pinuntahan namin. Sosyal ang place pero hindi ganon kamahal ang entrance at drinks. Nag-enjoy naman kaming tatlo sa pag-gimik namin. Hindi na kami masyadong nagpagabi kaya nagkayayaan na kaming tatlo na umuwi na sa dorm. Palabas na kami ng bar ng may nakita akong lalaki medyo malayo. Tila kilala ko ang lalaking yon. Tingin ko ay si Wesley ngunit hindi ako sigurado. Kaya hindi ko na lang pinansin at umalis na kami sa lugar na iyon.



Kinaumagahan ay pumunta na kami sa University na pinapasukan nina Wesley at Eric para mag-enroll na kami ni Dino. Gaya ng inaasahan ay napakaraming nag-enroll at ang iba ay kumukuha pa lang ng entrance exam. Buti na lang nakakuha na kami ni Dino ng mas maaga kaya enrollment na lang at tapos na kami. Ilang oras lang ay natapos na nga kami ni Dino. Pinuntahan na namin si Eric sa isang lugar na napag-usapan sa loob ng university. ''Ang tagal nyo naman!'', nakangiting sabi ni Eric. ''Tol, tour mo naman kami dito sa school para hindi na kami mahirapan ni Tony pag pasukan na.'', hiling ni Dino. ''Yun lang pala eh! Tara, ikot tayo!'', paunlak ni Eric. Nilibot namin ang buong school para malaman namin ang mga department ng bawat course. Ng matapos na kami ay nagkayayaan na pabalik sa dorm. Doon na lang kami nag-stay at nagkwentuhan. Inaasahan kong umuwi si Wesley ng araw na yon pero hindi sya dumating.



Lumipas ang mga araw at naka 2 linggo na ako sa dorm. Pasukan na pero hindi pa din umuuwi doon si Wesley. Malungkot man ay excited na akong pumasok sa school. Sabay sabay kami nila Dino at Eric pumasok ng school. Pero pagdating doon ay naghiwalay na kami dahil engineering sila Dino at Eric samantalang tourism naman ako. Madali naman akong nagkaroon ng kakilala at kaibigan sa mga bagong classmates ko. Mabait naman sila lahat maliban kay Janine. Drop out daw ang babaeng yon at repeater. Masama ang ugali nya. Arogante at walang gustong sumama. Pati daw barkada nito ay hindi din daw maganda ang asal at ugali. Pansin ko agad na dahil baguhan ako sa school ay ako ang napag-iinitan. Kung anu-ano ang mga ginagawa sa akin tulad ng binabato ako ng nilukot na papel. Kahit papano naman ay pinagtatanggol ako ng mga classmates ko. Lunch na kaya ang mga bagong kakilala ko ang kasama ko sa canteen. Kumakain kami ng lunch ng dumating ang barkadahan nila Janine. Nakatalikod ako sa kanila kaya hindi ko na sila nakita nung dumadaan. Tapos na akong kumain kaya tumayo muna ako para mag-cr. Hindi ko alam na nasa likod ko na pala si Janine at huli na ng malaman ko. Binuhusan ako nito ng softdrinks sa ulo. Hindi ko malaman kung ano ang mararamdaman ko ng mga oras na yon. Gusto kong magalit pero babae sya at ayokong patulan. Nanatili akong nakatayo at nakayuko habang bumalik si Janine sa barkada nya na nagtatawanan lahat. Naglakas loob na ako na mula sa pagkakayuko ay tumingin ako sa table ng nagtatawanang barkadahan. Galit ang nararamdaman ko ng mga oras na yon. Pero nagulat ako sa nakita ko. Lumapit si Janine sa isang lalake. Lalakeng kilalang kilala ko. Si Wesley. Nagkatinginan kami ng matagal. Naputol lang ang tinginang iyon ng halikan sya ni Janine sa labi na bahagyang kinagat pa ng bwisit na babae ang labi ni Wesley. Nagsigawan ang barkadahan sa pagkantyaw sa dalawa. Hindi ko ma-imagine na pinabayaang gawin ni Wesley sa akin ang bagay na iyon. Naramdaman kong nangingilid na ang luha ko ng mga oras na yon. Kaya dinampot ko ang bag sa upuan ko at umalis. Nang madaanan ko ang barkadahan nila Wesley at Janine ay pinagtawanan pa ako at kinantyawan. Nanatiling nakaupo si Wesley at sinundan lang ako ng tingin na tila hindi nya ako kilala. Masamang masama ang loob ko. Umuwi ako ng dorm na basa pa din at doon sa kwarto namin ni Dino ko ibinuhos ang lahat ng sama ng loob ko. Walang tigil akong umiyak. Napakadaming tanong sa sarili ko na hindi ko masagot tulad ng bakit nagkaganon si Wesley? At bakit nya ako pinabayaan lang? Hindi ko din naman masagot. Naligo ako at nag-ayos ng sarili. Ayokong ipaalam ang nangyari kina Dino at Eric. Pagdating ng dalawa ay nagpretend na lang ako na walang nangyari.



Kinabukasan ay nauna akong pumasok kina Eric at Wesley dahil 7:00am ang klase ko. Pagdating sa school ay nandoon na si Janine kasama si Wesley at ang barkada nilang si Alvin na kaklase ko sa subject na English 101. Bumulong agad si Janine kina Wesley at Alvin habang tumatawa at halatang ako ang sinasabi sa dalawa. Kunwari ay hindi ko sila nakita. Ni hindi man lang ako tinawag ni Wesley. Ngayon, tanggap ko ng nag-iba na tlaga si Wesley. Hindi na sya ang dating kababatang minahal ako at nag-iwan ng isang pangako. Pangakong naglaho ng parang bula. Masakit pero kailangang tanggapin na ibang tao na si Wesley.



Lumipas ang mga linggo. Ganon pa din ang pakikitungo ni Janine at tila hindi naman ako kilala ni Wesley. Akala ko ay maitatago ko ang lahat ng ito kina Eric at Dino. Nagkamali ako. Naikwento ng classmate ko sa Algebra na si Rico ang pakikitungo ni Wesley sa akin. Kaklase kasi ni Rico si Eric at back subject lang nya ang Algebra kaya naging classmate ko sya. Alam din ni Rico na kababata ako nila Wesley kung kaya nagtataka sya sa pakikitungo nito sa akin. Pag-uwi ko ng dorm ay naghihintay na sila Eric at Dino. Pinaupo ako ng dalawa. ''Ano ang nangyari? Bakit hindi mo sinasabi sa amin?'', seryosong tanong ni Eric. Alam ko na ang tinutukoy niya, kaya hindi ko na napigilang umiyak at sabihin ang lahat ng nangyari at pakikitungo ni Wesley sa akin. ''Bakit ngayon mo lang sinabi yan bunsoy?'', tanong ni Dino. ''Ayokong magkagulo tayo dahil lang sa ganito.'', sagot ko. ''Ako na ang bahala bukas.'', si Eric.



Kinabukasan ay sabay sabay kaming pumasok nina Dino at Eric. Saktong nasa school na din sila Wesley at Janine. Mabilis ang mga pangyayari. Nagulat na lang ako ng sugurin ni Eric si Wesley at suntukin sa mukha. ''Ano ba problema mo?!'', sigaw na tanong ni Wesley. ''Tarantado ka Wesley! Ikaw ang may problema! Bakit mo pinababayaan ang pokpok mong girlfriend na saktan at pagtawanan ang kababata mo?! Gago ka pala eh!'', galit na sigaw ni Eric habang inaawat ko at ni Dino. Walang maisagot si Wesley habang hawak ni Janine na takot na takot kay Eric ng mga oras na yon. Dahil sa kaguluhang yon ay pinatawag kaming lahat ng Dean. Pinagpaliwanag kami sa nangyari. Isinalaysay namin lahat kung kaya naparusahan kaming lahat. Suspended ako, si Dino, Eric at Wesley ng 3 days habang kick out sina Janine, Alvin at iba pang barkada nila. Kaya wala laming nagawa sa desisyon ng Dean kaya umuwi na kami. Hindi pa rin kumikibo si Wesley habang masama ang tingin ni Eric sa kanya. Umuwi na lang kaming 3 ng dorm.



Akala ko ay tapos na ang lahat. Isang linggo matapos ang pangyayaring yon, may di inaasahang pangyayari. May masama na palang pinaplano si Janine. Kinasangkapan pa nito si Alvin. Pauwi na ako ng dorm ng mapansin ko sa may kanto si Alvin at nakatingin. Masama man ang kutob ko ay tumuloy pa din ako at nilagpasan sya. Madilim na din noon dahil almost 7:00pm na. Nagulat na lang ako at inakbayan ako ni Alvin sabay sabi ng ''Wag ka gagawa ng hindi ko gusto o itatarak ko tong kutsilyo sa tagiliran mo!'', pabulong na sabi sa akin habang may nakatutok sa gilid ng bewang ko. Hindi ko malaman kung ano ang gagawin ko ng mga oras na iyon. Takot ang nangibabaw sa akin. Wala akong nagawa kundi ang sumama sa kanya. Hindi ko alam kung saan nya ako dadalhin. Lumakad kami ng malayo sa university at dorm. Dinala ako ni Alvin sa isang apartment. Pagbukas ay nandon na si Janine. ''Dumating din kayo sa wakas! Ngayon, pagsisisihan ni Wesley na nakipagkalas sya sa akin para lang sa iyo!'', galit na sabi ni Janine. ''Ano ang kinalaman ko sa inyo ni Wesley?!'', pasinghal kong tanong. ''Sasagot pa eh!'', si Alvin sabay suntok sa sikmura ko. Bumagsak akong namimilipit sa sahig. ''Ikaw na ang bahala dyan sa isang yan. Tatawagan ko lang si Wesley para malaman nyang pagkatapos nito ay hindi na nya makikilala ang kababata nya!'', bili ni Janine kay Alvin habang lumalabas ng pinto at sinarado. Gusto kong sumigaw para humingi ng tulong o tumakbo ng mga oras na iyon pero napakasakit ng pagkakasikmura ni Alvin na hindi ako makatayo. Malaking lalaki kasi si Alvin. 6 footer syang malaki ang bulto ng katawan. Itsurang hindi pahuhuli ng buhay. Gagong gago sa unang tingin mo pa lang. Mukhang manyakis na ewan. Lumapit sa akin at dinampot ako. Pagkatapos ay hinila ako sa malapit na kama at muling sinikmuraan ng malakas sabay tulak sa akin sa kama. Sinuntok ako ng isa sa may labi kaya dumugo ito. Sakit na sakit ako ng mga oras na yon. Lumapit sya at hinuhubaran ako. Pinilit kong manlaban ngunit isang suntok ulit sa mukha at sinikmuraan ulit ako. Wala akong nagawa kundi ang umiyak dahil sa sakit ng mga suntok. Nagawa nyang hubaran ako. Pagkatapos ay sya naman ang naghubad. Alam ko na ang gagawin sa akin kaya nagpumilit akong tumayo at tatakbo sana kahit masakit ang aking sikmura. Patayo pa lang ako ay nahawakan ako sa braso sabay sipa sa akin sa kama. Napadapa ako doon. Pagkatapos ay patalikod nyang idiniin ang braso sa likod ko kaya hindi ako makakilos dahil sa laki at bigat nya. Lalo akong napaiyak sa sunod na ginawa ni Alvin. Walang pampadulas ay pinasok nya ang malaki at napakatigas nyang ari sa pwet ko. Napasigaw ako sa sakit kaya tinakpan nya ang bibig ko. Patuloy ako sa pag-iyak habang napakabilis na naglalabas-masok ang ari ni Alvin sa butas ko. Pakiramdam ko ay mapupunit ang butas ko ng mga oras na yon. Napakasakit at napaka hapdi. Samantalang sarap na sarap ang gago sa pagkadyot sa akin. ''Put*! Ang sarap mo pala kant*t*n kaya ikaw pinili ni Wesley! Ahhh.. Aahhh!'', ungol ni Alvin habang patuloy sa pagkadyot ng mabilis. Tanging pag-iyak lang ang nagawa ko ng mga oras na yon. Si Alvin naman ay hayok na hayok sa pagkadyot at pag-ulos sa akin. Hindi nya ako tinigilan hangga't hindi nya nairaraos ang libog nya. Mura sya ng mura habang patuloy sa pagkadyot. Ako namang umiiyak at nagmamaka-awa pero tila wala syang naririnig na sinasabi ko. Lalo pa nyang binilisan ang pagkadyot sa akin.



''Put*! Malapit na ako! Ahhh... Ahhh..'', ungol ni Alvin at ilang ulos pa ay pumutok na ang katas nya sa pwet ko. Lalo nya pang isinaksak ang ari nya sa akin. Ng wala nang bumubuga sa sandata nya ay tumigil na sya at biglang hinugot ang ari sa pagkakabaon nito sa butas ko. Napakahapdi ng butas ko ng mga oras na yon. Pakiramdam ko ay nagkasugat ito dahil napaka hapdi talaga. Kinapa ko ang aking butas. Hindi nga ako nagkamali, may dugo na may kahalong katas ni Alvin ang nasa kamay ko. Malaki din siguro ang sugat dahil medyo marami din ang dugo. Lalo akong napa-iyak sa nakita kong iyon. Parang sira ulo naman si Alvin na tuwang tuwa. ''Akalain mo yon, naka gulpi na ako, naka kant*t pa ako! Naligayahan ako at nasarapan ng sobra sa iyo! Ha ha ha!'', pangungutya pa ni Alvin sa akin na halos hindi ko maikilos ang katawan ko sa sobrang sakit. Pero pilit pa rin akong tumayo habang nasa banyo si Alvin at naghuhugas ng ari. Pinulot ko ang mga damit ko at muli kong isinuot. Kahit masakit ang buong katawan ko ay pinilit ko pa din dahil gusto kong makatakas sa impyernong lugar na iyon at sa kamay ng diyablong si Alvin. Hindi pa man ako nakakalapit ng pintuan ay biglang hinablot ako sa braso at itinulak papunta sa kama. Sobrang sakit talaga ng katawan ko ng mga oras na yon at ang hirap kumilos. Lumapit si Alvin at tinulak ako pahiga sa kama. Pagkatapos ay inumang ulit ang matigas nya ulit na ari sa akin. Pilit pinasubo sa akin kahit ayoko. ''Susuhin mo! Kundi masasaktan ka! At wag kang magkakamaling kagatin ang tit* ko dahil dudurugin ko yang mga ngipin mo!'', banta sa akin. Pilit nyang pinasubo sa akin at wala akong nagawa. Naglabas-masok sa bibig ko ang tigas na tigas nyang sandata. Nagulat kaming dalawa ng may sumipa ng pinto at kumalabog ito.





Itutuloy....