Wednesday, June 18, 2014

9 Mornings Book2: Chapter 27



Written by: Zildjian
FB Group: ZildjianStories


Author's Note:


HAHAHAHA! Sa wakas naigapang ko rin ang chapter na ito! Konte na lang mga paps! As in matatapos na talaga ang kwentong ito! YEHEY!!! Inubos na ng kwentong ito ang laman ng 2MB kong utak at talaga namang hindi na siya nakakatuwa! HAHA Pero masaya pa rin ako kahit ganun dahil nakikita ko na ang pagwawakas nito! Buwahahahaha!!!


Siya nga pala bago magkalimutan pasasalamatan ko naa naman ang mga taong walang sawang nakikisabay sa akin sa pakikibaka ko sa kwentong ito na sina –


Macky,  Reymond Lee, BaguioWithLove, Russ (Ang ever supportive kong si Russ!), KenKen Reyes, BruneIyuki (Dariling!), Migz (Hello Migz!), MigiL, Ivarro (mabago kaya ng chapter na ito ang mga hula niyo?), Jec, Jayvin, Jims Gregorito, Slushe.Love, Chie (Mojaco), Monty, Luilao, Alfred of T.O, Bobby Evasco, Racs, Tzekai Balaso, Windsong07, RobertMendoza, ManilaActor, Bharu (And you’re back!), MhiMhiko, Hao_Inoue (zildjianace@gmail.com ang email add ko), Nikko Ramos (AKA Pancookie), Brix (Welcome aboard), JayJay (Supah Minion), Roan, TheLegazpiCity, JhesLhee Oracquio, Patryckjr, Chants, at Randzmesia.


Syempre salamat din sa mga Anonymous at Silent Readers ko.


DISCLAIMER: This story is a work of fiction. Any resemblance to any person, place, or written works are purely coincidental. The author retains all rights to the work, and requests that in any use of this material that my rights are respected. Please do not copy or use this story in any manner without my permission.





“Ipinagdidiwang natin ang kapaskohan, hindi lang bilang pagpupugay sa pagsilang ng ating tagapaglitas sa mundong ito kung hindi, para na rin ipaalala sa bawat isa ang tatlong bagay na dapat ay isinasapuso at hindi natin kinakalimutan –ang magmahalan, magbigayan at magpatawad. To love unselfishly, to give without expecting something in return and to forgive.” Ani ng pari bilang pagtatapos ng pang pitong mesa de gallo.


Totoong ang diwa ng pasko ay patungkol sa pagbibigayan, pagmamahalan at pagpapatawad. Pero paano mo magagawang maibigay ang mga bagay na iyon sa iba, kung ikaw mismo ay pinagkaitan ng mga iyon? Tulad na lamang ni Brian.


‘What did I do to deserve this?’ Puno ng pait na naitanong ni Brian sa kanyang isipan habang ang kanyang mga tingin ay deretso sa altar. ‘Ano bang klaseng sumpa ang ibinigay mo sa akin para lahat ng mamahalin at pahahalagahan ko ay sinasaktan ako?’


Alam niyang hindi tama ang kanyang ginagawa.  Na mali na kuwestyonin niya ang Diyos sa mga nangyari at nangyayari sa kanyang buhay pero masyado na siyang kinakain ng kanyang galit. Oo. Nagpupuyos sa galit ngayon ang kanyang puso dahil sa mga hindi inaasahan niyang narinig sa nagdaang gabi. Para itong sirang plakang paulit-ulit na tumatakbo sa kanyang isipan na tila ba nananadya at inuubos ang natitirang kabutihan sa kanya.


‘Is this your way of telling me that I’m not worth loving? That I don’t deserve to be happy? Why? Ano ba ang kasalanan ko sa’yo para gawin mong ganito ang buhay ko?’  Muling pagkaka-usap niya sa imahe ng Diyos na nasa sentro ng altar.


He can feel his anger consuming him. Nagsisimula na ring manginig ang kanyang buong katawan sa ibayong nararamdaman. Trinaydor siya ng mundo kasama ng mga taong dapat ay proprotekta sa kanya. At sobrang sakit niyon. Sakit na siya ngayong inuugatan ng kanyang galit.


“Bry?”


Kung hindi pa niya naramdaman ang mabining paghaplos sa kanyang balikat ay hindi niya mapapansin ang pagtawag na iyon sa kanya ng katabing si Eros. Wala sa sarili siyang napabaling rito na isa namang malaking pagkakamali dahil nakarehistro na pala sa mga mata niya ang kanyang nararamdaman kaya agad na lumatay ang pinaghalong gulat at takot sa mukha nito nang makita ang nagsusumigaw na galit at pagkapuot na kanyang nararamdaman.


Mabilis siyang nagbawi ng tingin pero muli ring napabaling rito nang maramdaman niya ulit ang paghawak nito sa kanyang balikat.


“Bry, what’s wrong?” Naroon pa rin ang takot sa mga mata nito pero may humahalo ng pag-aalala doon. Pero imbes na pagaanin niyon ang kanyang pakiramdam tulad ng laging nagiging epekto niyon sa kanya sa tuwing ipapamalas nito iyon, iba ang nangyari. Sa halip, mas lalo pang nasindihan ang kanyang galit at pagkasuklam.


“Isa ka rin sa kanila.” Malamig niyang sabi saka marahas na inalis ang kamay nito mula sa pagkakahawak sa kanyang balikat.


Isinirado na ng kanyang galit ang kanyang isipan. Binura niyon lahat ng mga pinaniniwalaan niya maliban sa isinisiksik niyong bagong paniniwala na wala siyang dapat pagkatiwalaan. Na lahat ng tao ay walang ibang nais kung hindi ang pasakitan siya. At ngayon nga, para sa kany,a ay isa ito sa mga taong iyon.


Kaya kahit kita niya ang pagrehistro ng iba’t ibang emosyon sa mukha nito; gulat, pagkalito at sakit, hindi siya nakaramdam ng maski katiting na pagsisisi at konsensiya. Nangibabaw sa kanya ang pagkagustong alisin ang mga taong nakakasakit at makakasakit sa kanya.


“Tama ako di ba? Isa ka sa mga taong paaasahin lang ako at sa bandang huli, ay magpapamukha sa akin kung gaano ako katanga at ka-gago na pinaniwalaan ko kayo.” Punong-puno ng pangungundenang muling wika niya rito.


“H-Hindi ko alam ang pinagsasasabi mo, Bry.” Halatang natatakot  at naguguluhang pagdedepensa nito sa sarili.


“Sinungaling!”


Dala ng matinding emosyong ay napalakas ang kanyang pagkakasabi dahilan para mapapikit ito marahil dala ng takot at nang muling buksan nito ang mga mata’y tuluyan ng kumawala roon ang matatabang luha na mabilis na naglandas sa magkabila nitong pisngi.


“Ano’ng nangyayari sa’yo, Bry? Bakit ka biglang nagkakaganyan?” Ang lumuluha’t naguguluhang wika nito. Pero maski ang pag-iyak nito na palaging nagpapalambot sa kanya ay hindi na rin kinilala ng kanyang puso.


Akmang aabutin sana nito ang kanyang mukha nang maagap niya iyong hulihin.


“Huwag mo akong hawakan!” Kung anong diin ng pagkakasabi niya sa mga salitang iyon ay siya ring diin ng pagkakahawak niya sa kamay nito. “Hindi niyo na ako ulit masasaktan pa.”


“Ano’ng nangyayari rito?” Si Dave at maagap nitong binawi mula sa mahigpit niyang pagkakahawak ang kamay ni Eros saka ito inilayo sa kanya. Tulad niya ay agad nitong napansin ang pamumula ng kamay nito dahilan para pukulin siya nito ng nakakamatay na tingin.


Tumayo siya at tinapatan ng kaparehong tingin ang kaibigan o mas tamang sabihin dating kaibigan. Dahil simula sa mga oras na iyon ay pinuputol na niya ang lahat ng ugnayan niya sa kahit na sinong tao para wala ng makapanakit pa sa kanya.


“Problema mo?” Asik sa kanya ni Dave.


“Kayong lahat ang problema ko! Pare-pareho kayong lahat na walang mga kwenta!”


“Aba’t gago ka, ah!” Tila napikon namang wika ni Dave at walang seri-seremonyas na nagpakawala ng isang suntok na sana ay lalanding sa mukha niya kung hindi iyon napigilan ng biglang dating rin na si Dorwin.


“Wala na ba kayong ni katiting na paggalang man lang sa simbahan?” Wika nito habang nakakulong sa mga palad nito ang kamao ng kambal nito saka ito bumaling sa kanya. “At ikaw, kung masama ang gising mo, `wag mong ibunton iyon sa taong hindi ka lalabanan.”


Sa sinabi nito ay wala sa sarili siyang muling napabaling kay Eros. Malungkot at puno ng pagkalito ang mga mata nitong patuloy pa ring lumuluha habang nakatingin sa kanya. Alam niyang nasaktan niya ito verbally and physically at sa kaalamang iyon ay may kung anong kumirot sa kanyang puso dahilan para magbaba siya ng tingin at walang imik na tinalukuran ang mga ito. Narinig pa niya ang pagtawag nito sa kanya pero hindi na niya nagawa pang lumingon.





Halos takbuhin na ni Brian papunta sa kanyang sasakyan. Unti-unti ng bumabalik sa kanya ang mga emosyong kanina lang ay nawala dala ng matinding galit at nagsisimula na siyang makaramdam ng matinding pagsisisi. Pagsisisi na alam niyang huli na.


Nang makapasok siya sa kanyang sasakyan ay agad niyang linisan ang lugar. Kung anu-ano ang tumatakbo sa kanyang isipan. Naghahalo-halo na rin ang kanyang nararamdaman dahilan para makaramdam na rin siya ng pagkalito sa sarili. Nagsisimula na ring magtalo ang kanyang puso’t isipan kung tama ba ang ginawa niyang pagtulak sa mga taong siyang natitirang nagpapahalaga sa kanya lalo na si Eros.


“What? Are you out of your mind? Sinuportahan mo ang relasyon ng anak mo at ng baklang `yon?”


“Bakit ko sila pagbabawalan? He loves my son and my son loves him.”


“Naririnig mo ba ang sinasabi mo, Bart? Alam mong kasalanan sa Diyos ang kung ano mang meron sila and you just allow it? Ano’ng klase kang ama!”


“Sa bibig ba mismo ng Diyos galing na makasalanan ang relasyong meron ang anak ko, o sa bibig ng mga taong tulad mo’y makikitid rin ang utak? At wag na wag mong kukwestyonin ang pagiging ama ko sa anak ko, coz as far as I know, nagampanan ko `yon ng tama unlike you!”


“Let me just remind you kung ano ang pakay natin rito, Bart. We’re here to convince our son na sumama sa atin sa France. Sa tingin mo, paano natin ngayon magagawa iyon kung hayan at kinukonsenti mo ang ––”


“Don’t drag me to your selfish plans, Sabrina! Nandito ako para bisitahin ang anak ko, hindi para makisali sa’yong gipitin siya!”


“How dare you to accuse me na ginigipit ko ang anak natin! Ganoon na ba kasama ang tingin ninyong mag-ama sa akin na hindi niyo na nakikita na ginagawa ko lang ang lahat ng ito para sa ikabubuti ng pamilya natin?”


“Really? Ikabubuti ng pamilya natin o ikabubuti ng pamilya ng kapatid mo?”


“Oh, bakit di ka nakasagot? Did I somehow hit the right spot? Hindi pa ba sapat ang mga ginawa ko para sa kanila para matuldokan na ang kung ano mang nangyari noon, ha, Sabrina? Nangako ka sa akin! Nangako kang kakalimutan mo ang lahat oras na lumayo tayo rito! Hindi pa pala!”


“Ibigay mo sa kanila ang kompanya at kakalimutan ko ang lahat. Dahil hindi ako matatahimik hanggat hindi ko nasisiguro na nasa maayos silang lagay! Iyon man lang makabawi tayo sa kanila.”


“No! Ginawa ko na ang magagawa ko sa mag-amang iyon. Hanggang doon na lang ang maitutulong ko sa kanila. Hindi ko rin kailangang bumawi sa kanila dahil wala akong kasalanan. Wala tayong kasalan!”


“Wala? Nakakalimutan mo na ba na nawalan ng asawa at walang kinalakhang ina si Xander dahil sa atin? Sa pagiging makasarili natin noon!”


“It was not our fault, Sabrina! Kailan mo ba maiintindihan`yon? It was Rossel’s choice to end her life for a selfish reason at iyon ay dahil hindi niya matanggap na ang babaeng pinakasalan ko, ay ang kapatid niya kahit pa man may asawa’t anak na siya. Hinayaan na kita noong isakripisyo ang mga pinaghirapan ko, ang kompanya at ang makasama ang anak ko para sa mag-amang `yon dahil mahal kita at gusto kitang matulungang kalimutan ang lahat. Pero ang idamay at isakripisyo pati ang anak natin? Sumusobra na iyang kahibangan mo!”


“Bart, please! Pagbigyan mo lang ako hindi na ako hihiling ng iba pa sa’yo.”


“Nagmamalasakit at nagpapaka-ina ka sa kanila pero sa sarili mong  anak, ni magpakita ng maski katiting na pagpapahalaga ay hindi mo magawa?”


“Dahil wala ng ibang gagawa niyon para sa kanila, Bart.”


“Paano ang anak mo, ha, Sabrina?”


“I will make it up to him basta pagbigyan mo lang ang hiling ko. Besides nariyan ka naman.”


“No. Kung hindi mo kayang magpaka-ina sa kanya, ako, kaya kong magpaka-ama. Kaya titigilan na ninyo ang ginagawa ninyo sa anak ko, dahil kung hindi, ako mismo ang makakalaban ninyo. Marami ng kinuha ang mag-amang iyon kay Brian at isa kana doon. ”


Ang muling pananariwa sa kanyang isipan sa naganap na pagtatalo kagabi ng kanyang mga magulang. Masakit masampal ng katotohanan na ang sarili niyang ina. Ang taong nagluwal sa kanya sa mundong ito ay handa siyang isakripisyo para sa ibang tao. Tuluyang pinatay niyon ang pilit niyang pinaniniwalaan na mahal siya nito. Na kahit papaano ay may pagpapahalaga ito sa kanya.


Matatanggap pa sana niya ang lahat kung hindi sana niya ito tunay na ina. Pero hindi, totoong ina niya ang taong walang pagmamahal at pagpapahalaga sa kanya. Inabandona siya nito para sa ibang tao at iyon ang dahilan kung bakit sobra siyang nasaktan at nilamon ng galit na dahilan para pagdudahan na rin niya ang mga taong malalapit sa kanya. Dahil kung ang mismong ina na nga niya na siyang nagluwal sa kanya ay hindi siya magawang mahalin at handa siyang saktan, ano pa kaya ang ibang tao?


Subalit nang makita niya kanina ang malungkot na mga mata ni Eros ay tila ba muling nabuksan ang isip niya. Muli niyong ipinaalala sa kanya ang mga bagay na pilit ng itinatanggi ng kanyang isipan dala ng sobrang galit at isa na doon ay ang pangakong hindi niya ito kailan man sasaktan.


“I’m sorry.” Ang punong-puno ng pagsisising naibulong niya. Alam niyang wala na siyang mukhang maihaharap pa rito. Sinaktan niya ang nag-iisang taong nagpasaya sa kanya sa mga nagdaang araw at iyon ay dahil nagpaalipin siya sa galit.


Nang marating niya ang bahay nila ay naroon na ang kanyang mga magulang sa sala. Pero tulad noong nakaraang gabi, hindi niya tinapunan ng tingin ang mga ito. Dere-deretso siyang pumasok sa kanyang kuwarto.


Sa totoo lang, gusto niyang harapin ang mga magulang niya at ilabas ang galit na meron siya. Gusto niyang manumbat pero naisip din niya na para saan pa? Ano pa ang silbi niyon? Maibabalik ba niyon sa ayos ang lahat? Magagawa ba niyong alisin ang katotohanang pambayad kasalanan lang siya para sa kanyang ina? At magagawa ba niyong bawiin ang mga masasakit na salitang nasabi niya kanina kay Eros?


Nasa ganoon siyang pag-iisip nang may kumatok sa pintuan ng kanyang silid at iniluwa doon ang kanyang ama.


“I brought you coffee.” Bungad nito saka lumapit sa may bed side table niya at doon inilapag ang dala nitong kape. “Hindi mo naman sinabi sa akin na nagsisimbang gabi ka pala. Sasama sana ako. May katagalan na rin noong huli kong ma-experience ang simbang gabi.”


Iniiwas niya ang tingin dito bilang pagsasabi na hindi siya intersado sa kahit na anong klaseng usapan pero sadya talagang may taglay ring kakulitan itong ama niya.


“Si Eros ba ang kasama mo? Bakit `di mo siya dinala rito? Masarap pa naman ang breakfast na ginawa ko.”


“Leave me alone. Gusto kong matulog ulit.” Sabi niya na hindi ito tinatapunan ng tingin. Alam niyang his father doesn’t deserve this kind of treatment from him pero dala ng sama ng loob ay pati ito ay idinadamay niya.


“Then how about I tell you a story para makatulog ka?”


Napapantastikuhan siyang napabaling rito? Ano’ng tingin nito sa kanya, bata? Ibubuka na sana niya ang bibig para muling itaboy ito nang maunahan siya nito.


“There’s this guy na gwapo, matalino, maparaan –lahat ng magagandang traits ay nasa kanya na not to mention that he’s also a famous varsity player kaya naman halos pagkaguluhan siya ng kababaihan sa koleheyo. Isang araw, nakatanggap siya ng sulat mula sa isa sa mga babaeng nagkakandarapa sa kanya na nagkataon rin na tipo niya. He dated this pretty girl hanggang sa maging sila. Nang pareho silang makapagtapos ay nagbalak silang magpakasal, pero hindi natuloy iyon nang mabuntis ng ibang lalake ang babae.”


Sa hindi malamang dahilan ay pinili niyang manahimik at makinig. Biglang nakuha ang interes niya ng kwentong iyon ng kanyang ama.



“Syempre, nasaktan ang lalake sa pananarantado sa kanya ng babaeng iyon kaya nagpakalayo-layo siya. Three years after, bumalik ang lalake at doon niya nabalitaan na ikinasal na ang babae sa lalakeng nakabuntis rito at nagsilang na ito ng isang batang lalake. Dahil doon, nagpasya na ang lalake na kalimutan ang babae at hayaan na itong maging masaya sa piling ng iba. Inabala na lang niya ang sarili sa ipinundar niyang maliit na negosyo. Isang araw, habang abala si lalake sa pagpapatakbo ng kanyang maliit na negosyo ay may naging costumer siya na isang magandang dilag na nakakuha ng pansin niya. But what really surprise him is noong makilala niya ang magandang dilag na iyon – ang nakababatang kapatid ng ex-girlfriend niya. Syempre hindi makapaniwala si lalake na ang dati’y dalagitang katapid ng dating nobya niya ay ganap ng dalaga at mas nahigitan pa nito ang ganda ng kapatid nito.”


Sandali itong huminto at inabot sa bed side table niya ang kanilang family picture.


“Nag-usap sila at nagkamustahan. Doon niya nalaman na nasa huling antas na rin pala ito sa koleheyo. Matapos ang maikling pag-uusap nilang iyon, ay hindi na naalis pa isipan ng lalake ang kapatid ng kanyang dating nobya kaya naman sinadya na niya itong puntahan  sa koleheyong pinapasukan nito para ayaing lumabas at dahil nga sobrang guwapo ng lalaking iyon, ay pinaunlakan siya ng babae. Doon nagsimulang mabuo ang pagmamahalan nila na nauwi sa pagpapakasal matapos grumaduate ang babae sa koleheyo. Biniyayaan sila ng isang guwapong anak na minana ang lahat ng magagandang katangian ng lalake.”


“At ang anak na iyon ay ako?”


Nakangiti itong tumango ito bilang pagkumperma.”


“Hindi namin alam ng mama mo na hindi pala bukal sa loob ng Tita Rossel mo ang pagtanggap nito sa relasyon namin. Buntis na ang mama mo sa’yo nang puntahan ako ng Tita Rossel mo at magmakaawang balikan ko siya at iwan namin ang mga asawa namin. Of course hindi ako pumayag. Mahal na mahal ko ang mama mo. When she came into my life, doon ko na-realize that she was the one that I’m destined to be with. Itinago ko sa kanya ang ginawang pagpunta ng Tita Rossel mo sa akin dahil ayaw kong magulo ang relasyon nilang magkapatid at hindi na rin naman ako muling pinuntahan ng Tita mo. Pero nang ipanganak ka at makita ng Tita Rossel mo kung gaano kami kasaya ng mama mo, tuluyan na siyang nag bago. She begun hating everything hanggang sa kitlin niya ang sariling niyang buhay.”


Kita ni Brian kung papaano maglaro ang iba’t ibang emosyon sa mga mata ng kanyang ama. Naroon ang lungkot, galit, at panhihinayang.


“Pero hindi doon tinapos ng Tita Rossel mo ang lahat. Nag-iwan siya ng sulat. Sulat na puno ng paninisi sa mama mo at sa akin. Kami ang sinisi niya sa pagpapakamatay niya at sa pagkasira ng pamilya niya. Puno iyon ng pangungunsensiya at pangungundena. Binago niyon ang mama mo.”


Ibinuka niya ang kanyang bibig para subukang magsalita pero wala siyang makapang salita sa kanyang isipan. Ni hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman.


“Alam kong narinig mo kagabi ang pagtatalo namin ng mama mo. At hindi kita masisisi kung galit na galit ka ngayon sa kanya dahil ako man, aaminin kong may galit rin akong nararamdaman sa mama mo dahil hanggang ngayon, hindi pa rin niya makita na sinadya iyon ng kapatid niya para sirain ang meron kami ng mama mo. At kaya ko ibinaahagi sa’yo ang buong katotohanan, because I want you to know where she’s coming from, Brian. Baka sakaling maintindihan mo siya kung malalaman mo ang lahat-lahat.”


“H-Hindi ko alam.” Ang naguguluhan niyang naisatinig.


“Alam kong hindi ganoon kadali, anak. Pero sana kahit kaunti lang, mabawasan ng mga nalaman mo ngayon ang galit na meron ka para sa kanya. Hindi ko naman ito hinihiling sa’yo dahil kinukonsenti ko ang mama mo kung hindi dahil ayaw kong tuluyan kang lamunin at baguhin ng galit mo sa kanya.”





Itutuloy:


79 comments:

chie said...

At least ngayon nasagot na ang mga tanong tungkol kay Sabrina. Sana lang eh maka-ahon pa siya sa pangungunsensya sa sarili dahil si Brian ang talagang naapektuhan sa mga nangyari kung saan wala naman talaga siyang kinalaman.

Update na po kayo agad bukas, Mr. Author. Please? :)

Bobby Evasco said...

May nauna... Basa mode thanks zeke!!!!

Reymond Lee said...

ewan ko lang ha? but i find this part lacks conviction.the story is well told.superbly detailed.di ko lang matalos siguro na may ina talagang kayang isakripisyo ang anak.thats unmotherly.oh well,marami naman talagang posibilidad.and this is just one of those.

Anonymous said...

Hello author!
I admit, isa ako s mga nag-isip n bka hndi cya tunay n anak ni sabrina ramirez. Sorry for that, hehehe.
Ganun pla ang ngyari. Cnt totally blame her but hndi din naman ako pabor s g,inawa nya kay brian.
M really hooked s story. Cnt wait for the nxt part.
Kudos to u!

Macky

bruneiyuki214 said...

thank you darling sa pag accept sa akin sa fb...magandang appetizer tong update before dinner...ciao bella

MigiL said...

Bitiiiiiiin!! hahahahaha at least naliwanagan na ako kung bakit gnun si mama nya at kung bkit gnun din si xander sa knya...pero yung mama nya, grabe nmn un..nakokonsensya sya sa nagyari sa kapatid nya pero ung ginagawa nya sa anak nya di sya kinokonsenya -_- sakit kaya nun >_< wawa nmn si eros :( naguguluhan cguro un to da max >_<
weee excited na ako sa next chapter! ty sa update kuya zeke! :D

russ said...

hayan tuloy may explanation namn pala eh..

sa bawat bagay talaga o pangyayari dapat di tayo padalos dalos ng desisyon o kilos kasi di natin alam ang magiging resulta nito..tulad na lang ni brian as of now eh nasaktan nya c eros.. at pati mga kaibigan nya.

sa mama naman ni Brian..please move on..gurang kana hehe joke lang..BTW move na sister! just pray na lang sa soul ng ate mo..

sa papa ni Brian..galing mo best dad..supportive! gwapo, matalino, maparaan, habulin ng mga chicks..IKAW NAH! hehehe..

to the author sir Z..kudos,superb,kilig..

from your ever dearest supportive fan..

Anonymous said...

ayun pala.. aba matindi..

kawawa nman si Eros... huhuh

God bless.. -- Roan ^^,

TheLegazpiCity said...

heavy naman itong episode ...

Anonymous said...

Dear Author,

Wag mo naman tapusin agad gusto kung mangyari dahil sa nasaktan ni brian si eros na wala namang ginawa kundi mahalin siya at intindihin pahirapan din sana nila si brian nahanapin si eros kasi nasaktan siya tipong itatago din nila dave si eros ng bonggang bongga ganun. Sana intindihin mo na lang ang comment ko author kasi nag mamadali akong mag comment dami pa kasi papaer work na need tapusin pero siningit ko munang mag basa at mag comment

Anonymous said...

Grabeh.. d ko ma take tong chapter na toh.. heavy drama.. full of emotions.. :)

-Jec

luilao said...

Waaa nagalit na si Brian sa barkada.. Lagot sigurado si boromeo, d2 na yung magandang twist pero di ko pa rin ma gets kung ano ang twist haha.. Kung 2MB ang utak mo author sa akin ata nasa 1kb lang hahaha

Anonymous said...

From: Baguio With Love

robert_mendoza94@yahoo.com said...

super bait aman ng father ni Brian, haizt, sana magka auz cla ni Eros at alam kong tutulungan cla ng Papa nya at tama lng na ipagtanggol ng ama ang anak dahil sa maling ginagawa ng mama nya..

Yhad S. Beucharist said...

Boom Panes! haha, ganda talaga...

Nikko Ramos said...

AMBITIN nemen!!!!! Wahahahahaha.

MAli pala akala ko sa narinig ni Brian. Tsk!
Anyways, boss ntpos na ung legal wife sana mtpos na rin to. Wahahahah.

Thanks Thanks for the update.

-PanCookie

Anonymous said...

oh my gosh! Anak nmn pala talaga siya ng mama nya!^^
at ang ganda ng story ng tatay nya wah!:)
eventually mpptwad dn ni bry ang mama nya..kc mhirap dn tlga ung gguilt ang mging klban m eh..

-monty

Anonymous said...

gosh!buti nmn at di anak sa labas si boromeo!akala q kc anak sya sa ibang babae eh.hehe.

Medyo mabigat sa dibdib ang chapter neto...masikip sa dibdib,,pano na kaya sa susunod na chap?hhmm..

-monty

Alfred of T. O. said...

Short and sweet ika nga, but very nicely layed out...Take care Mr Author. Till next update...God Bless.

Migz said...

This chapter is filled with sadness.. I like the way you manipulated the story author but it somehow did not have enough conviction and reason for Brian to act the way he acted.. Nonetheless, I respect your literary writing because that is how you wanted it to be.. Thanks for the update Zeke..

Anonymous said...

Ang mga ganitong case in real life ay nangangailangan na ng professional intervention kasi marami nang taon ang lumipas hindi parin si Sabrina ma ka get over sa ginawa ng kapatid nya. Tama lang na mamatay ang kapatid nya, tama lang na magpakamatay sya. Ang lokuhin ang taong nagmnamahal sa iyo ay isang karumaldumal na krimen sa paniniwala ko ang Rossel is guilty beyond all reasons kaya makatwirang kitlin nya ang kanyang sariling buhay... Di kaya sabay na lang ako kay Sabrina sa paghingi ng tulong sa isang ....... Ay kahirap magpasko sa buwan ng Hunyo.
-Marlon

Anonymous said...

Here we go again nangyar na yan kina Dave at Alex. Pwedi iba naman..? Kung wede lang naman.

Ryge Stan said...

Wow what a chapter zake this is totally amazing, now I know kung baket ganun nalang ang pag kunsinti ng mama ni Brian doon sa buhong niyang tiyuhin. I dont think it is right to blame someone else for your own fault.

Have a great day zake and keep it up.

JayJay said...

luh!! ang adik lang ni Boromeo.. ahaha.. nasa simbahan galit pinapairal.. tss!!

isa ding adik si Dave.. magkaibigan nga sila.. XD

ganun pala yung nangyari... ang mali dun yung Tita ni Bry.. pumatol pa kasi sa iba eh.. tss!!

-SupahMinion

Anonymous said...

hmmmm....


pangz

racs said...

ahay nalungkot ako kay Eros :'( bad brian dinamay at inaway si bebe Eros :( ty sa update!

Anonymous said...

dahil sa chapter na ito ay naging panget ang takbo ng story. May GANUN BA TALAGANG INA? lols.

Bobby Evasco said...

kaya namn pala out of guilt kailangan gawing sakripisyo si Bryan, hindi ata tama un... kung iisipin ng mommy niya mas masakit na ang isang anak na kung kailan kailangan na niya ng isang tao na masasandalan dapat ang parents niya kasi doon siya unang huhugot ng lakas. pero wala hindi ganun ang nangyari kailangan bayad sa sakripisyo si bryan na wala siya kaalam alam sa mga nangyari at kalandian ng Tita Rossel niya mali namn un at hindi tama sana makapag isip ang mommy ni Bryan hanggat hindi pa huli ang lahat. Thanks Zeke sa update kailan ang sunod?...hahahahahaha mwah!!!!

Anonymous said...

Wow what a revelation Idol....and that's one hell of a secret....Kudos for you Idol Zeke!!

On this chapter feeling ko mas lalong naging obvious ang pagiging bias ng nanay ni Bry, to think na you would even go as far as ruin your son's life kahit indirectly pa.... Sorry Idol but I really don't understand Sabrina, not a single bit.... at higit sa lahat mas lalo ako nabwesit kay Xander, kaya pala sya ganun kasi may pinagmanahan...

Nice chapter as always....

Ivarro

Bobby Evasco said...

hindi namn tama na si Bryan ang nagiging sakripisyo kung bakit nagpakamatay ang Tita Rossel niya d ba?... kailangan magising na sa katotohanan ang mommy ni bryan na sobra na ang pagbibigay ng mommy niya at marealize niya na masyado nasasaktan na ang anak niya na si bryan sa ginagawa niya. un lang... thank sa magandang update... Thanks zeke mwah!!!! kelan ang next?...

Mhi mhiko said...

Haixt...


Heto na...


Malapit na ang pagtatapos ng 9 mornings book 2

Eros, tatagan mu loob mu...


Anonymous said...

salamat sa update

bharu

Zildjian said...

If what you meant is how Brian acted towards Eros, ay naiintindihan kita. Ginawa kong sobrang bait ang Character ni Eros kaya pakiramdam niyo di dapat siya trinato ng ganun. But rest assured na next chapter malalaman niyo kung bakit ganun ang ginawa ko. Hehe

Chants said...

Naawa ako kay fafa Eros :( haaaaaayyyyysss ..eneweiz..nabulag na ung mama ni brian sa konsensya nya sana matauhan nmn sya na kahit anung gawin nya di na mababalik ang buhay ng kapatid nya kahit anu pang mabuting gawin nya sa pamilya ng kapatid nya..hays move on move on din pag may time hahahaha..thankies sa update kuya zeke!

Zildjian said...

Kung may ina nga na kayang iwan at mag benta ng kanilang sariling anak, how much for sa inang tulad ni Brian na inuusig ng konsensiya di ba? Iba-ibang klase ang problema ng tao, isa lang doon ang meron ang nanay ni Brian. Good eve! :)

Anonymous said...

love love na ... heheheheh



makboy.....

manila_sex_actor said...

Post mo na uli yung next chapter!!!

Anonymous said...

ibitay patiwarik si sabrina....di siya dapat lumigaya dapat sumonod siya ka kanyang ate na buang hahaha


jco

Anonymous said...

kawawang bryan!! Medyo nalungkot ako sa chapy na ito. :(

~JAYVIN

tzekai balaso said...

ayon!!! salamat dito kuya zeke. hay nako sana may tatay akong gaya ni bart. i hope in sooner time matsnggap na ni bry ang lahat at makapag patawad na sya :)

AkoSiJhayR said...

Thanks sa update :)

franz27 said...

dahill alam na ni eros ang lahat bago pa man nagyari ang manipulation ni dave sa kanilang dalawa

as you can see eros is innocent yet smart and intelligent

Anonymous said...

Hayyy natpos din sa wakas ang pag babasa ko...
Kainis nmn to si brian nasktan nya tuloy si eros... Hnd lng sya ang problem sa family nya ea.. Sana maayos n nila agad ang tamppuhang ito..

Jheslhee Oracquiao here:)

Irkhsiel said...

nice nice

yeah i think malaki ang kaalaman ni eros at mga kaibigan niya rito before pa man nangyari ang natuklasan ni brian so he feel betrayed bakit tinago sa kanya

Prince Justin Dizon said...

Lemme treasure this story, bilang isang first timer na manunulat ay marami pong naitulong ang pagbabasa ko sa istorya niyo Mr. Zekezeke :))
Gagamitin ko po ito bilang inspirasyon sa pagsusulat, mas gagalingan at mas pagagandahin ko pa po ang kasalukuyan at una kong sinusulat na istorya.

Pag si Brian sinuntok si Eros, hahanapin ko talaga yang Brian na yan.. mapatay ko lang siya, hehe.
Fan nga pala ni Eros :))

rhamtoot27 said...

i badly need the next chapter bossing!

Lance Abella said...

Nagpapasalamat ako kay kuya zildjian sa magagandang novel niya pero minsan mainis ako dahil sa naiinip na ako maghintay sa next chapter ang ganda kasi lalo idol brian yung bida..hehe

Anonymous said...

Bestfriend's Love Story



Naniniwala ba kayo sa tadhana? Naniniwala ba kayo na pagkakasala ang pagmamahalan ng dalawang lalaki o dalawang babae? Kung ang pagibig ay para lamang sa isang lalaki at isang babae, bakit may may mga taong pareho ang kasarian na tila nakatadhana sa isa’t isa? Ito po ang kwento naming ng bestfriend ko.

2005. Yan ang unang taon ko sa kolehiyo. Kabado, takot, excited. Iyan ang nararamdaman ng halos lahat tuwing unang araw sa kolehiyo. Sino nga ba naman ang hindi kakabahan eh lahat ng nakapaligid sayo ay bago.

Ako nga pala si Jerome, pero Rom/Rome ang tawag nila sakin. 16 years old pa lang nung mga panahon na yan. Black hair, brown eyes, light skin, may eye glasses at chubby. Yeap! hindi ako yung hot na guy na lagi niyo nalang nababasa. Walang abs, walang muscles, wala ring hilig sa sports. Pero hindi naman ako obese or overweight. Chubby lang, as in may baby fats pero kung tatanungin naman sila, eh normal lang yung size para sa age and height ko. Straight ako... dati. Ngayon? ewan ko. lecheng pagibig yan. (joke lang)

Nang marating ko na ang classroom na nakalagay sa registration form ko ay huminto muna ako sa may pinto at dinouble check kung tama. "room D321"

mahina kong bulong sa aking sarili. Pumasok na ako at napansin na konti na lang ang bakanteng upuan, at halos ng mga iyon ay nasa harap. Tahimik ang block nang tumingin sila sakin habang pumasok ako sa classroom. Ang awkward kaya umupo nalang ako sa may harap, medyo gilid kasi pag sa gitna, baka lagi akong mautusan ng mga teacher. ganoon kasi samin nung high school. After 15 minutes, may group of students na pumasok sa room namin.



Continue Reading @

http://loveandlustdiary.blogspot.com/

Anonymous said...

wala pang update?

Anonymous said...

Wala na.. Nakalimutan ko na ung story nito sa sobrang tagal ng update. Ang naaalala ko lang e maganda ung story lol.

-ron

Henry Scott said...

OMG. nakahabol na ko sa lahat ng gawa mo Mr. Author. This is definitely a great series.

Anonymous said...

ang ganda talaga



jc

Anonymous said...

new reader lang po..ganda ng story sana my next chapter pa..pls=)
love u mr. author hehe..

paul dave of caloocan..

Jasper Paulito said...

kainis mother ni bry... sobra kung makonsensiya sa pagkamatay ng kapatid niya... pero ano naman kaya ang mapifeel niya kung si Brian ang mawawala sa kanya? naging pabaya na siyang ina. Inuuna pa niya ang relative lang kesa anak niya mismo. Kahit na sinong anak naman siguro ay magagalit pag ganun ang magulang.

Julio Antivo said...

...has just read chaps 1-27 overnyt wew!! but the story is gripping, ang lalim.
naiyak ako. update soon Author please ^__^ actually I discovered your story on wattpad but it was only upto chap9 so I hunt ur site down heheh!

- J

Anonymous said...

mukang busy si author. kailan po ang update

bharu

Anonymous said...

ang tagal, wala pang update. ano na kaya nagyari kay author. sana, ok ka lang.

Anonymous said...

bakit wala pa nga hanggang ngaun =(

Anonymous said...

December siguro ulit magpopost. Hahaha. Sobrang tagal ata.

Gwapogwapo said...

Z bumalik kna...miss na miss ko na ikaw

Anonymous said...

Sa wakas natapos ko ring basahing yung chapters 1 to 27, after so many nights of marathon reading, kaya lang paano to ang tagal ng update, baka mawala yung excitement ko.
pa update naman kaagad please.

Ben of aus

Anonymous said...

Wala nang update... Next year pa yata ... 2015 December abangan!!!!!

Anonymous said...

Kelan kaya masusundan itong chapter na to? Buhay pa kaya yung author?

Anonymous said...

Buhay pa kaya si Mr author?
Ipanalangin na lang natin na sana matagpuan nya ang walang hanggang latahimikan!

JD Marquez said...

Wala pa din:? huhu. Nakakamiss naman yung stories mo Idol. Inuulit ulit ko nalang basahin yung past stories mo. ANyways, Im a big fan of your sir! I used to comment here as anonymous until I decided to make my own blog. Ikaw ang isa sa inspiration ko why I decided to make my own blog and publish my love stories. Sana mabisita mo naman yung blog ko Idol and makapag bigay ka ng comments and suggestions how can I effectively write my stories.

Ito po pala blog ko http://jdsloveencounters.blogspot.com/

I am still waiting for the next chapter :)

Anonymous said...

Wala na patay na ang story. Malapit nang matapos ang october wala pa din. Kung gusto talaga magagawan ng paraan para mapasaya ang readers. Kahit man lang 1 story per week ok lang atleast matapos. Inaabangan ko pa man din yung story every december dito.

luilao said...

Oo nga kaka miss na si author.. Bitin na bitin na ako.. Haayzzzz

Anonymous said...

I am worried kung okay na sila kuya zeke.. Biruin, after almost a year, saka lang na approve ang rehabilitation plan....

Anonymous said...

Nag alay ako ng dasal at kandila sa yo dear author nitong All Saints Day.

franklin alviola said...

Ayun mahigit isang taon ako nawala sa site na ito pero dito na ulit ako para subaybayan ang mga akda ni Zeke...basa marathon chapter 1 to 27..wala pa rin kakupas kupas si author mag sulat...kaya ❤️❤️❤️❤️Ko tong site na to..

Papa JC SY said...

Hi! mr.author Z! Ang ganda ng story mo.. Nbasa ko na book 1 at ito.. Looking forward sa next chapter po.. Late comment na po ako kc this month ko lng nabasa blog stories mo.. Next chapter po..

Papa JC SY said...

..mr. Author.. Bumalik kna please.. Wala pa update :(..

rascal said...

Natulog ka z

patryckjr said...

Tapos na ba to????????
Tagal ng update........wehhhhhh
Hope nothing bad happemed sa ke mr author......
Wishing good healh and good luck

Lance said...

Sana bumalik na si kuya zildjian tagal na rin niyang nawala sana matapos na niya itong 9 morings book 2..thank you nad hoping kame na okay ka lang..

prue said...

Im such a fan, sobrang galing at ganda ng flow ng story, sana ma post n ang next chapter

Anonymous said...

Hindi na siya nasundan :(

Zildjian said...

Guys! Nabasa ko lahat ng comment niyo at nagpapasalamat ako na ilan sa inyo ay nababalik pa rin dito. I will be updating this story soon. Hopefully within this month (June 2015) tapos na ito.

Anonymous said...

Ay kuya Zeke! Yes! Aabangan namin yan. Hahahah

Post a Comment